Αλήθεια, τι σκέφτεται ένας Μαραθωνοδρόμος στα 42,195m;

Σκέφτεσαι πολλά. Κάποιες φορές ίσως λιγότερα, μα τις περισσότερες φορές πλημμυρίζεσαι από βιώματα και συναισθήματα που δύσκολα αποτυπώνονται στις γραμμές ενός κειμένου.

Εκκίνηση….

Θαυμάζεις το διπλανό σου που στα 60 του χρόνια τρέχει με πάθος, χαζεύεις την παρέα νεαρών που με τρέλα έχει ντυθεί διαφορετικά και το απολαμβάνει σαν παιδικό καλοκαιρινό παιχνίδι την ίδια ώρα που δίνεις το χέρι σου σε μια σειρά από πιτσιρίκια που στέκονται στην άκρη του δρόμου. Στέκονται εκεί με ένα ξεχωριστό βλέμμα θαυμασμού και απορίας, σηκώνοντας το μικρό τους χέρι για hi-five. Πόσο δύναμη αντλείς από αυτά τα πρόσωπα!

10km είμαστε ακόμα στη αρχή….

Στέκεσαι κοντά στον διπλανό σου, «Πάμε παρέα!» την ώρα που η σωματική κούραση πλησιάζει. Κοιτάς το ρολόι και φέρνεις στη μνήμη σου τους δεκάδες υπολογισμούς για τα χρονικά περάσματα, την ενυδάτωση και τα σημεία που θα συναντήσεις τους δικούς σου, την οικογένεια, τους φίλους που θα σε τραβήξουν μέχρι το τέλος.

21km φτάσαμε στην μέση. 

Θαυμάζεις τον πατέρα που μαζί με το παιδί του τρέχει και αγωνίζεται μεταφέροντας ένα καρότσι ΑΜΕΑ για τόσα χιλιόμετρα. Οι αθλητές κάνουν στην άκρη, είναι μαζί του και χαμογελούν, το στηρίζουν και γεμίζουν ενέργεια για την δύσκολη συνέχεια.

Λίγο πιο κάτω κάποιος τρέχει ξυπόλητος. Ένας τυφλός συνομιλεί με το ταίρι του και δεμένοι χέρι-χέρι τρέχουν με αξιοθαύμαστη συγκέντρωση.

31km…. λίγο ακόμα 

Συνθήματα υποστήριξης διαπερνούν την ακοή σου, την ώρα που η ανάσα βαραίνει καθώς οι ώρες περνούν. Λαχανιάζεις αλλά δεν σταματάς, κουράζεσαι αλλά δεν το σκέφτεσαι, λυγίζεις αλλά συνεχίζεις σε ένα παιχνίδι σώματος και μυαλού που συναγωνίζονται για τη μοναδική στιγμή.

Λίγα μέτρα έμειναν….

Είναι η στιγμή του τερματισμού.

Μέτρο με το μέτρο, λεπτό με το λεπτό, η στιγμή έρχεται πιο κοντά, συνοδεύοντας μια έκρηξη συναισθημάτων. Ένα συνονθύλευμα  συγκίνησης και ικανοποίησης που αποφορτίζει εβδομάδες προετοιμασίας, δεκάδες προπονήσεις και πολλές προσωπικές αγωνίες.

Τερματισμός…..

Είναι αυτή η μαγική στιγμή που έχει τη δύναμη, αν όχι να αλλάξει τη ζωή σου, να σε φέρει πιο κοντά στον εαυτό σου και τα όρια του.

Μέχρι την επόμενη φόρα έχεις πολλά να σκεφτείς αλλά μπορείς άφθονα να απολαύσεις τη στιγμή. Τη στιγμή του δικού σου Μαραθωνίου.

Ραντεβού στον Μαραθώνιο Ναυπλίου  στις 6 Μαρτίου παρέα με την Οικογένεια Χριστοδούλου.

Comments

comments

More from Γιώργος Αργυράκης

Γιατί να τρέξεις στον Μαραθώνιο του Ναυπλίου;

Μερικοί λόγοι για να τρέξεις στον Μαραθώνιο του Ναυπλίου, έναν Μαραθώνιο που...
Διάβασε το

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *